Stormen, olielekken, motetten

the long version

Stormen, olielekken, motetten" is een bundel over de twee hoofdbestanddelen van de mens: water en relaties. In voortrazende, aftastende gedichten toont Xavier Roelens betrokkenheid bij taal en wereld en zoekt hij uit of poëzie de inzet van milieubewustzijn kan vormen. Na een particuliere openingscyclus openen zich stilaan de ogen in de middencyclus, om te eindigen in een apocalyptisch slot: 'men moet 's avonds eten op tafel hebben / staan en als de ogen groter dan de buik dan past de buik zich aan.'